Сценарий туралы

Жас: 3-6. Санат: conversation. Ұзақтығы: 10 мин мин.

Қадамдар

Ол тұнжырап үйге кіргенде – асыға «не болды?» деп сұрама. Шешінсін, демалсын.
Оның деңгейіне түс, көзіне қара: «Ренжіп тұрған сияқтысың. Солай ма?»
Айта бастағанда – тек тыңда. Бөлме, шешпе, түсіндірме.
Кейде айт: «Иә... түсінікті... одан кейін ше?» – бұл сигнал: тыңдап тұрмын.
Сезімін ата: «Ойынға алмағанда ренжідің. Бұл ренжітеді».
Соңында сұра: «Мен бір нәрсе жасауымды қалайсың ба? Немесе айтып жеңілдегің келгені ме?»
Айт: «Маған айтқаныңа қуаныштымын. Осылай жасай бер».

Неге бұл көмектеседі

Юлия Гиппенрейтер, белсенді тыңдау техникасы: ересек баланың сезімін атап, бейнелегенде бала өзін түсінілгендей сезінеді де өзі еңсеруге кіріседі. Ньюфелд: алдымен байланысты қалпына келтір – сонан соң жағдайды талқыла.

Егер бірден шықпаса

Бала сөйлескісі келмесе – қыспа. «Жарайды, қалағың келсе – мен осындамын» де де жанында өз ісіңмен айналыса бер.
Сезімдер жайлы сұраққа «білмеймін» деп жатыр – нұсқалар ұсын: «Ашуланып па? Қайғырдың ба? Ренжідің бе?»
Кінәлі адамға өзің ашулансаң да – сабыр ет. Алдымен оның оқиғасы, сонан соң сенің реакцияң.

Не істемеген дұрыс

«Елемей қой» деме – бұл оның ауырсынуын жоқсындырады да сезімдерді жасыруға үйретеді.
Ашуланып, тәрбиешіге бірден қоңырау шалма – алдымен одан бүкіл оқиғаны біл.
Ол сөйлеп болмай жатып кеңес берме – тыңдалмастан берілген кеңес «маған қызықсыз» дегенмен тең.