Шежіре: ата-бабаңды бірге тану

Шежіре – әулет ағашын бірге жасау – бұл әкенің баласына бере алатын ең қуатты сыйлықтарының бірі. Өз шежіресін білу тамырын сезінуге, тиесілілік пен сенім сезімін нығайтуға көмектеседі. 7–12 жастағы бала үшін бұл ерекше маңызды – ол дүниедегі өз орнын іздей бастайды.

Сценарий туралы

Жас: 7-12. Санат: activity. Ұзақтығы: 30 мин мин.

Қадамдар

  1. «Сен туралы отбасымызды айтқым келеді – ағаш жасайық. Оны шежіре дейді» де.
  2. Үш ұрпақтан баста: сен – әкең – атаң. Аттарын жаз.
  3. Әр ата-баба туралы бір оқиға айт – қайда өмір сүрді, не істеді, несімен ерекше болды.
  4. Баладан сұра: «Осының бізге не жеткені деп ойлайсың?»
  5. Үлкен парақта ағаш сыз – ол сызсын, сен аттарды айт.
  6. Ағашты үйге іліп қой да: «Кейін атаңнан оның ата-бабасы туралы сұрап, толықтырайық» деп ұсын.

Неге бұл көмектеседі

Маршалл Дьюк, «Emory University»: отбасы тарихын білетін балалар психологиялық төзімділіктің ең жоғары деңгейіне ие. Шежіре қосымша «ұрпақаралық сәйкестік» қалыптастырады – «мен үлкен бір нәрсенің бөлігімін».

Мәдени ескерту

Қазақтың «жеті ата» дәстүрі бойынша әр адам жеті атасын білуге міндетті болған. «Жеті атасын білмеген – жетесіз» дейді. Шежірені бірге жасау – балаға тек білім емес, өз тамырын сезінуге көмектесу.

Егер бірден шықпаса

  • Ата-бабаңды екі буыннан ары білмесең – бұл үлкендерге бірге қоңырау шалуға жақсы себеп.
  • Бала қызықпаса – ілмекпен баста: «Білесің бе, біздің әулетте бір ерекше адам болған...»
  • Отбасы қоныс аударған немесе тарихы оңай болмаса – білгеніңді шыншылдықпен айт.

Не істемеген дұрыс

  • Ата-бабалар туралы «әдемі» оқиғалар ойлап шығарма – шындық аңыздан бағалырақ.
  • Тарих сабағына айналдырма – бұл біз туралы әңгіме.
  • «Уақыт болғанда» деп кейінге қалдырма – бұл дәл қазір істеу керек нәрсе.